Nieuwe ontslaggrond

Nieuwe ontslaggrond

Sinds 1 januari 2020 geldt een nieuwe ontslaggrond, namelijk de cumulatiegrond.

Ontslaggronden

Een werkgever kan een werknemer alleen ontslaan als daar een redelijke grond voor is. De omstandigheden moeten zodanig zijn dat het voor de werkgever niet redelijk is om het contract te laten voortduren. De ontslaggronden uit artikel 7:669 lid 3 BW zijn limitatief. Dit betekent dat het ontslag wegens een andere grond niet mogelijk is. De ontslaggronden zijn vanaf dit jaar:

a. bedrijfseconomische redenen;
b. langdurige arbeidsongeschiktheid;
c. frequent verzuim wegens ziekte;
d. disfunctioneren;
e. verwijtbaar handelen of nalaten van de werknemer;
f. weigeren van arbeid wegens een ernstig gewetensbezwaar;
g. verstoorde arbeidsverhouding;
h. andere dan de hiervoor genoemde omstandigheden;
i. cumulatiegrond.

Voor een ontslag wegens grond a of b is toestemming vereist van het UWV. Voor ontslag wegens de overige gronden dient een ontbindingsverzoek te worden ingediend bij de kantonrechter.

Cumulatiegrond

De nieuwe i-grond luidt als volgt:

een combinatie van omstandigheden genoemd in twee of meer van de gronden, bedoeld in de onderdelen c tot en met h, die zodanig is dat van de werkgever in redelijkheid niet kan worden gevergd de arbeidsovereenkomst te laten voortduren”.

De cumulatiegrond geeft werkgevers de mogelijkheid in een ontbindingsverzoek twee of meerdere ontslaggronden met elkaar te combineren. De a- en b-grond mogen niet worden gecombineerd met een andere ontslaggrond.

Uitzondering

In de Nota van wijziging Verzamelwet SZW 2020 licht de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een wijziging toe. Ook de f-grond (het weigeren van arbeid wegens ernstige gewetensbezwaren) mag niet worden gecombineerd met een andere ontslaggrond. De reden hiervoor is dat er geen gedeeltelijk ernstig gewetensbezwaar mogelijk is, waardoor het ook niet mogelijk is om gedeeltelijk aannemelijk te maken dat de bedongen arbeid niet in aangepaste vorm kan worden verricht. Het ernstige gewetensbezwaar kan niet tot ontslag leiden, als het mogelijk is de arbeid in aangepaste vorm te verrichten.

Strenge regime

Sinds 1 juli 2015 moet de werkgever de grond waarop hij een arbeidsovereenkomst wil beëindigen afzonderlijk voldoende motiveren. Een enkele grond moest dus voldoende reden zijn voor ontslag, anders wordt het ontbindingsverzoek door de kantonrechter afgewezen. Met de komst van de cumulatiegrond wordt het dus gemakkelijker voor werkgevers om een werknemer te ontslaan.

Cumulatiegrond en extra vergoeding

Tegenover het feit dat het gemakkelijker wordt voor de werkgever om over te gaan tot ontslag, staat wel dat de kantonrechter een werknemer een extra vergoeding kan toekennen. Dit kan de kantonrechter doen als een arbeidsovereenkomst wordt ontbonden wegens de cumulatiegrond. Deze extra vergoeding komt bovenop de transitievergoeding en bedraagt ten hoogste de helft van de transitievergoeding (artikel 7:671b lid 8 BW). De kantonrechter moet motiveren waarom hij wel of niet overgaat tot toekenning van een extra vergoeding en als hij dat doet moet hij de hoogte van de vergoeding ook motiveren.

Vragen over het bovenstaande? Neem dan contact op met één van de arbeidsrechtadvocaten van Sørensen Advocaten. Bel: 010-2492444

 

Karlijn Kapel
kapel@sorensenadvocaten.nl